13/8/2006 - haykırış..

ya boşlukta hisseder bazen insan kendini..bakar ama baska sey düsünür..yemek yer boğazinda kalir lokmasi...konusur ama duymasınn..herkes senn iyiliğini ister ama sen kendini düsünemeyecek kadar yorgunsundur..ama iste ozamn caresz oldugunu düsünür insan ,yasamin bos oldugunu...yasadiklarina bakar yumar gözlerini..bide yasayacak olma ihtimali yasantiya bakarr siginir kabuguna ozman..caresizlik camuruna daldigini hissettiğin an kurtaricinin ask olmadiginada karar wermessen biras daha batarsn..tutunacak dal ondan gelsin istersin..ama o ordadir belkidee ya sen onu göremessin yada o seni..


geceleri gözlerini kapamaktan korkarsin..bazen ay isigina siginirsinn..care yoktur ondanda asil care kalbindedirkide bilemessinn..bildiremessin..geceyin zifiri karanliginda haykirasin gelirr ciğlik ciğliga..belki bagiriisin am senden baska duyan olmas..iste bu daha kötü..çünkü işte o an yalniz oldugunun farkina warirsinn..yüregin kor gibi yanar..gözlerin alew alew olur aglamak isterin aglayamassinn..çünkü kendine söz wermisindir..bidaha aglamayacam die..ama nedense tutamassin bu sözü hiç..sonra basini öne egersin derin bi off cekersinn sessiz ciğlıklarinlaa yatagina dönersinn..